| ||||||||||||
درمان :
1- درمان پوشش دهنده ي ميكروبهاي قوي مثل نسل سوم سوفالسپورين ها به همراه يك اريترومايسين كه طيف وسيعي را مي پوشاند .
2-درمان ضد ويروسي با توجه به تابلوي باليني بيمار ( مانند استفاده از ريباويرين ) .
3- درصورت تشخيص SARS شروع استرئيد همراه با اكسيژن در درمان كافي با مايعات در صورت سالم بودن قلب وكليه ها .
4- بستري شدن در بخش عفوني بيمارستان و تحت نظر بودن
5-كنترل علايم حياتي
6- CHEST X-RAY
7-تست سرولوژي در سه هفته بعد از ابتلاء به بيماري
8-استفاده از دستگاه تنفس مصنوعي
يافته هاي آزمايشي :
در اوايل بيماري تعداد لنفوسيت ها كاهش مي يابد . تعداد كل گلبوبهاي سفيد طبيعي يا كمي كاهش نشان مي دهد . در مرحله ي حاد بيماري سارس بيش از نيمي از بيماران كاهش گلبولهاي سفيد و پلاكت ( 50000 –150000 ) دارند . در مراحل اوليه ي بيماري ميزان آنزيم كراتين فسفوكيناز (cpk ) افزايش مي يابد ( تا 3000 واحد در ليتر ) . ترانس آميناز هاي كبدي 2 تا 6 برابر ميزان طبيعي مي باشد .
يافته هاي راديولوژيك :
در ريه پنوموني موضعي كه توسعه يافته وبصورت لكه هاي بينابيني است مي توان مشاهده نمود . در برخي از بيماران و در مراحل پيشرفته مي توان نواحي سفت شده را در ريه مشاهده كرد .
تشخيص آزمايشگاهي :
تشخيص آزمايشگاهي ويروس عامل سارس و تأييد نهايي آن توسط آزمايشگاه هاي معتبر وابسته به سازمان بهداشت جهاني انجام مي گيرد . آزمايش نمونه هاي آلوده به اين ويروس و تشخيص آن تجهيزات ويژه ي آزمايشگاهيBL-3 ) ) نياز دارد كه متأسفانه اكثر كشورهايي كه در معرض خطر آلودگي قرار دارند فاقد آن مي باشند . به همين دليل W HO به كليه ي كشورها توصيه كرده حداقل در سطح ملي يك آزمايشگاه (BL-3 ) را جهت ايزولاسيون ويروس از نمونه ي بيماران و تشخيص آن بوجود آورند . اين ويروس بر روي سلولهاي VERO و FRhk-4 تغييرات سايتوپاتيك ويژه اي ايجاد مي كند . در تصاوير ميكروسكوپ الكتروني نمونه هاي باليني ويروسهايي با ظاهر كورونا ويروس ديده شده اند كه همين يافته ها با روش ايمنوفلورسانس IFA تأييد شده اند و نمونه ي انتي سرم هاي اختصاصي ضد (Transmissble Gostroenteritis Virus ) ، ( Feline Infectious Virus ) Murine Hepatitis Virus) ) و 229E (كوروناويروسهاي انساني ) مانع از رشد اين كوروناويروس جديد شده اند . تشخيص سارس بر اساس سابقه ي بيمار و تابلوي باليني آن انجام مي شود . تست هاي آزمايشگاهي گوناگوني براي تأييد يا رد موارد مشكوك يا محتمل وجود دارد كه عبارتند از :
1. تست آنتي بادي
تشخيص آنتي بادي هاي اختصاصي (I gM / IgA ) در نمونه ي سرم بيماران ( يك روز پس از بروز علايم ) بوسيله ي تست الايزا قابل انجام است در برخي بيمارن آنتي بادي هاي اختصاصي 14 تا 21 روز پس از بروز علايم تشخيص داده شده است . استفاده از آزمايش ايمنوفلورسانس I gM)) 10روز بعد از شروع بيماري توانسته اند در سلولهاي VERO آلودگي را تشخيص دهند . اين آزمايش قابل اعتماد بوده ولي به ملزومات زيادي (ويروس زنده در كشت سلولي ) نياز دارد .
2.آزمايشهاي مولكولي RT-PCR
به كمك RT-PCR مي توان مواد ژنتيكي كورونا ويروس ها را در نمونه هاي مختلف مثل خون ، مدفوع و ترشحات تنفسي تشخيص داد . به اين منظور پرايمرهاي اختصاصي توسط مراكز مختلف تراحي شده اند . نمونه اي از سكانس پرايمرها واندازه ي قطعه ي حاصل از آن عبارتند از :
1. BNIoutS / BNoutA
sense ATGAAT TAC GTC AAT GGT TAC
antisense CAT AAC CAG TCG GTA CAG CTA C 195 bp
2. BNIinS / BNIAs
sense GAA GCT ATT CGT CAC GTT CG
antisense CTGTAGAAA ATC CTA GCT GGA G 110 bp
3. SAR1s / SAR1as
sense CCT CTC TTG TTC TTG CTC GCA
antisense TAT AGT GAG CCG CCA CAC ATG 150 bp
3. كشت سلولي
ترشحات تنفسي و خون بيماران مشكوك به SARS را مي توان به كشت سلولي (VERO) تلقيح
و در صورت رشد ويروس آنرا تشخيص داد كه بصورت اثرات سايتوپاتيك ديده ميشود . نتايج مثبت حاكي از آن است كه بيمار مورد نظر اخيراً با كروناويروس آلوده شده است . ولي نتيجه ي منفي دليل بر اين نمي باشد كه بيمار از نظر SARS منفي است . نتايج منفي بر اساس نتيجه تست آزمايشگاهي تفسير نمي شود ، بلكه با توجه به ملاحظات باليني وبا اين فرضيه كه آلودگي ممكن است پس از نمونه گيري صورت گرفته باشد ، بررسي خواهد شد . نتيجه ي منفي آزمايش يك بيمار مبتلا به SARS ممكن است يك منفي كاذب باشد . بيمار ممكن است با كوروناويروس جديد آلوده نبوده و ساير عوامل عفوني ديگر ( ويروسها،باكتريها و …) منجر به بروز اختلالات تنفسي و پنوموني شده باشند . ممكن است نمونه گيري در زمان مناسب (يعني زماني كه ويروس و يا مواد ژنيتيكي مربوطه در نمونه آزاد مي شوند ) انجام نشده باشد . بسته به نوع نمونه (خون ، ترشحات تنفسي و يا مدفوع ) ويروس ويا آنتي ژنهاي آن تنها در زمان خاصي در آن آزاد مي شود .
***********
سه سؤال اساسي زير از افراد مشكوك احتمالي ضروريست :
1. تب بالاي 38 درجه
2. هرگونه بيماري تنفسي
3. تماس نزديك با فردي كه داراي علايم فوق باشد
در ضمن كاركنان هواپيماهاي مسافري و همچنين تمام كاركناي كه به نحوي در ارتباط با اين افراد ميباشند ضمن مطلع بودن از موارد مشكوك آنها را به مسئولين بهداشتي فرودگاه ويا مراكز درماني معرفي نمايند . مسافريني كه داراي علايم اشاره شده هستند بايد تحت نظر قرار گرفته و توسط پزشك معاينه شوند .دستورالعملهاي مراقبتي جهت مسافرين شامل مراقبتهاي بهداشتي و كنترل شيوع بيماري است ، اين افراد در صورت مشاهده ي بيماراني با علايم فوق بايد ضمن جداسازي بيمار و ارائه ي ماسك و امكانات بهداشتي لازم كادر پزشكي فرودگاه و مسئولين بهداشتي مربوطه را مطلع سازد .
|
|
|
Copyright © 2003 The IRAN Red Crescent. All Rights Reserved . |