ضر به سطح سر ، جمجمه و مغز مي باشد. شايع ترين علت مرگ و مير در تصادفات ضربات سر است. بهترين روش براي مقابله با ضربات مغز ، پيشگيري از آن است.

تحقيقات نشان مي دهد که تمام آسيب هاي مغزي به صورت آني پس از وارد شدن ضربه ايجاد نمي شود. آسيب مغزي در اثر صدمات به دو صورت ظاهر مي شود. آسيب اوليه و آسيب ثانويه مي باشد. آسيب سر اوليه همان صدمه اوليه اي است که در اثر صدمه به مغز وارد مي شود مثل کوفتگي مغز ، له شدگي ، پارگي عروق خوني. و آسيب ثانويه در طول چند ساعت تا چند روز پس از آسيب اوليه ايجاد مي شود و علت آن تورم مغز و خونريزي است.

بر خلاف صدمات ساير نقاط بدن که پوست با ايجاد تورم متسع مي شود.

جمجمه آسيب ديده هرگز نمي تواند تورم اجزاي مغز را با ايجاد انبساط جبران کند. بنابراين هرگونه خونريزي و يا تورم در داخل جمجمه ، حجم محتويات موجود در اين محفظه غير قابل ارتجاع را افزايش داده و منجر به بالا رفتن فشار در داخل مغز مي شود. در صورتي که اين فشار سبب کاهش خونرساني ، کاهش اکسيژن و تجمع مواد زايد در مغز مي شود.

صدمه به سطح پوست سر:

به عنوان يک ضربه جزئي طبقه بندي مي گردد . از آنجا که عروق خوني بيشتري در سطح سر وجود دارد ، در هنگام صدمه خونريزي زيادي ميکند و ممکن است خراشيدگي وکوفتگي ، لهيدگي يا خونريزي زير لايه هاي بافت سر شود. هماتوم هاي زير پوستي خود بخود جذب مي شوند و نياز به درمان خاصي ندارند .

شکستگي جمجمه :  

 شکستن تداوم جمجمه در اثر صدمه قوي مي باشد و ممکن است با آسيب مغزي همراه باشد يا نباشد که انواع خطي ، خرد شده ، فرو رفته يا قاعده اي تقسيم مي شود.

در شکستگي قاعده جمجمه تمايل به ايجاد اشکال در سينوس هاي اطراف بيني استخوان پيشاني يا گوش مياني در استخوان گيجگاهي دارند بنابراين در اين شکستگي ها مکرراً خونريزي از بيني ، حلق يا گوشها ديده مي شود و ممکن است خون به زير ملتحمه چشم نيز راه پيدا کند و يک کبودي  مشاهده مي شود.

تکان مغزي : 

تکان مغزي پس از ضربه سر ، از دست دادن موقتي عملکرد نورولوژيک همراه با آسيب ساختماني غير آشکار مغزي مي باشد. معمولاً کاهش هوشياري از چند ثانيه تا چند دقيقه طول مي کشد.

تکان مغزي ممکن است جزئي بوده و فقط سبب گيجي يا نقاط کور در چشم ( ديدن اشکال تاره مانند ) شود يا اينکه شديد باشد و براي مدتي موجب از دست دادن هوشياري به طور کامل گردد. اگر بافت مغز در لب پيشاني صدمه ديده باشد. بيمار ممکن است رفتار تحريکي نامانوس از خود بروز دهد . در حال که گرفتاري لب گيجگاهي مي توانند سبب فراموشي يا اختلال جهت يابي شود. علايم : اشکال در هوشياري ، اشکال در تکلم ، گيجي ، سردرد شديد ،استفراغ ، ضعف يک طرفه بدن،کوفتگي مغز:

نوعي آسيب شديدتر است که در آن تکان خوردن مغز احتمالاً با خونريزي سطحي همراه است. بيمار براي مدت قابل توجهي بيهوش مي شود. علايم و نشانه هاي باليني به اندازه کوفتگي و ميزان ادم مغزي همراه با آن بستگي دارد . نبض ضعيف ، تنفس سطحي و پوست سرد و رنگ پريده . بيمار ممکن است بدون حرکت بخوابد ، دفع غير اراري در روده و مثانه اتفاق مي افتد که از علايم کوفتگي مغز هستند. بيمار با تلاش زياد بيدار مي شود اما بلا فاصله مي خوابد و وارد بيهوشي مي شود.

عموماً بيماران با آسيب منتشر که علايمي نظير عملکرد حرکتي غير عادي ، حرکات غير طبيعي چشم و افزايش فشار مغز دارند پيش آگاهي ضعيف داشته و دچار آسيب مغزي ، ناتواني يا مرگ مي شوند.