پدافند هسته اي
تابش راديواكتيو: پس از يك انفجارهسته اي، نسبت كمي از كل انرژي هاي آزاد شده بصورت پرتو هاي يونساز تظاهر مي كنند( البته اين موضوعدر مورد بمبهاي نوتروني كه تقريباً 80% از انرژي خود را به صورت تابش راديو اكتيو آزاد ميكنند، استثناء است.) در اثر انفجار،مقدير زيادي از پرتوهاي گاماوx ، ذرات آلفا، بتا، نوتروت و پزيترون به اطراف انتشار مي يابد. ذرات آلفا سنگين بوده، برد محدودي دارند بنابر اين، يك ورق كاغذ يا پوست انسان براي توقف آنها كافي است و هيچ خطري در پي ندارد؛ ولي بيع با استنشاق آنها سبب ورود ذرات مولد آلفا به بدن و ايجاد يك خطر بالقوه براي ايجاد سرطانخواهد شد.پرتوهاي بتا،قابليت نفوز بيشتري دارد و به پوشش محافظ جهت كاهش اثرات آن نياز است. ريزش محلي در 24 ساعت اول و توسط با انتشار مي يابد. ريزش حد واسطه در طول چند هفته در مدار جغرافيايي محل انفجار و ريزش فراگير در تمام كره زمين پخش مي شود. اين نوع ريزش مدتهاي طولاني باقي مانده و اثرات مخرب آن، بصورت آلودگي داخلي اتفاق مي افتد. تابش الكترومغناطسي:
پس از
انفجار، يك موج قوي الكترومغناطيسي ايجاد مي گردد كه مدت كوتاهي وجود
| |||||||||||||||