۱۳۸۸/۳/۲۰, ۰۹:۲۹ صبح
سلام
شرمنده كه دير شد اينجا ما هستيم اما اينترنت بعضي وقت ها كم لطفي مي كنند و ما رو تنها ميگذارند .
شرمنده كه دير شد اينجا ما هستيم اما اينترنت بعضي وقت ها كم لطفي مي كنند و ما رو تنها ميگذارند .
دستگاه تنفسي
قبل از ورود به منطقه عمليات بايد بدانيم هدف از كارچيست؟ ، سپس با برنامه ريزي صحيح و روش اصولي اين اهداف را دنبال و به نتيجه برسيم . ما در حوادث آتش سوزي معمولاً دو هدف داريم :
هدف اول كه در اولويت قراردارد ، اگر كسي در محل مورد نظر مصدوم و يا محبوس شده است اقدام به نجات آن كنيـم ؛ هدف دوم جلـوگيـري از گستـرش آتـش سـوزي و اطفاء حريق مي باشد ، البته گاهي اوقات موقعيت و وضعيت محل ايجاب مي كند ابتـداء حريق اطفاء شود تا بتوان جهت نجات اقدام كرد .
فرمانده گروه ، محل حادثه را مورد بررسي قرار داده و با دستور ايشان نياز به دستگاه تنفسي ، ورود به منطقه عمليات اجراء مي گردد . افراد تيم بايك رشته لوله آب اقدام به پيشروي مي كنند ؛ در بدو ورود مسئول كنترل اسامي افراد، نوع دستگاه تنفسي ، زمان ورود ، فشار با محاسبه مدت زمان كار را تعيين و زمان خروج را ثبت مي كند و از ابتداي عمليات تا انتهاي كار در برابر محل ورودي قرار دارد. در كنار مسئول كنترل ، افراد تيم اضطراري قراردارند كار اين تيم در زمان اضطراري جهت كمك به تيم اول و يا اگر تيم اول در مدت زمان تعيين شده خارج شدند با همآهنگي جهت جايگزيني تيم دوم وارد عمليات خواهند شد. حداقل نفراتي كه وارد منطقه عمليات مي شوند دو نفر است ، البته فرمانده گروه مي تواند به تعداد مورد لزوم از نفرات بيشتري استفاده كند . مثلاً اگر محل حادثه در وسعت زيادي بود، اولين تيم بايد توجه كند كه وارد منطقه اي مي شود كه در اثر آتش سوزي ، حرارت و دود باعث كندي حركت و مشكل ديد آنها ودر نتيجه احتمال گم شدن يا از هم جدا شدن وجود دارد ، پس افراد تيم هميشه و در همه حال در كنار هم قرار مي گيرند به طوريكه اگر نفردوم دستش را دراز كرد با نفر جلويي برخورد كند و دائم با هم صحبت كنند و از هم دور نشوند . اين تيم جهت ورود به منطقه عمليات يك سمت را انتخاب (راست يا چپ) و همان مسير را تا انتها دنبال خواهند كرد ،زيرا اگر شما يك مستطيل يا مربع را در نظر بگيريد و پيرامون آن حركت كنيد در نهايت به درب خروجي خواهيد رسيد .البته كار كردن در محيطهاي عملياتي تجربه بسيار بالايي را مي طلبد، زيرا مكان و موقعيت آتش سوزي ها بسيار متفاوتند . گاهي اوقات آتش سوزي قابل رؤيت و از ديد خوبي برخوردار مي باشد ، گاهي نيمه تاريك و گاهي كاملاً تاريك مي باشد .
اگر درآتش سوزي ها شعله قابل رؤيت بود به طبع از حرارت بالايي برخوردار مي باشد. جهت پيشروي از آب به صورت مه پاش ، سپري دربرابر حرارت ايجاد و محل را كاملاً به خاطر مي سپاريم. بعد اقدام به اطفاء حريق و كانون حريق مي نمائيم .اگر مكان عملياتي تاريك بود ، جهت جستجوي مصدوم يا محبوس و يا كانون حريق به دنبال علايمي در خصوص آنها مي پردازيم ، مثلاً اگر كسي در آن مكان احتياج به كمك دارد و يا خود سوختن داراي صدايي مي باشد به دقت گوش به صداي ايجاد شده در محل خواهيم داشت و يا اگر حرارتي احساس گرديد ، نشان از نزديكي به كانون حريق دارد. در محيط هايي تاريك مانند يك فرد كور هستيم كه هر لحظه امكان سقوط و برخورد با اشياء مختلف پيرامون خود خواهيم داشت به خصوص محيط هايي كه در اثر آتش سوزي شرايط سخت تر و از حالت طبيعي خارج شده است ؛ مثلاً در اثر آتش سوزي يك كمد چوبي سوخته ويا پنجره اي كه شيشه آن شكسته ودر حالت خطرناكي در برابر ما قرار دارد و جايي كه در اثر
آتش سوزي ، زير پا سست و هر لحظه خطر سقوط ما را تهديد مي كند و يا وسايل برقي وسيم هاي برق كه بر سر راه قرار دارد ، در چنين شرايطي جهت حفاظت خود در برابر موانع عبور از آنها شرايط خاصي در نظر گرفته مي شود.
1- جهت حفاظت سر تا زانو به وسيله يك دست و با زاويه 90 درجه به طوري كه پشت دست به سمت جلو باشد ، از پايين به بالا و يا بالعكس در برابر خود حركت
مي دهيم . جهت كوتاه كردن مسير حركت دست مانند يك كشتي گير خم شده و يا گارد مي گيريم حركت دست اولاً قبل از تماس با جسم گرم ، گرماي آن را حس
مي كند ، ثانياً قبل از برخورد با موانع ، آن را تشخيص.مي دهد .
2- هميشه جهت ورود به منطقه عمليات از يك سمت در كنار ديوار حركت مي كنيم ، از هر سمتي كه حركت كرديم همان دست روي ديوار قرار مي گيرد . در اينجا ديوار به عنوان راهنما ، مسير را تعيين مي كند. در اين مرحله پشت دست روي ديوار و به صورت كشيده يا ضربه خواهد بود ؛ بايد دقت كنيد كه از ديوار جدا نشويد.
3- هنگام حركت رو به جلو هيچگاه قدم نزنيد بلكه از طريق كشيدن پا روي سطح زمين در اثر برخورد با موانع يا حفره دچار حادثه نشويد . وزن بدن هميشه روي پاي عقب است ، وقتي مطمئن شديد زير پاي جلو محكم است پاي عقب به سمت جلو كشيده شود . فاصله قدمها نبايد بلند باشد ، بلكه كوتاه و با احتياط به سمت جلو خواهد بود . هنگام پايين آمدن از پله ها ونردبانها ، بهتر است اول با پا ، پله ها و نردبانها را امتحان و بعد اقدام به پايين آمدن كنيد .
يكي از سؤالاتي كه در خصوص حركات دست و پا مطرح مي شود با وجود يك رشته لوله به همراه تيم اين عمل چگونه انجام مي شود؟ در اين حركت ابتداء كمك لوله جلودار و با حركت ذكر شده مسير را ايمن و نفر سرلوله به دنبال او در حركت خواهد بود. افراد علاوه بر ايمني خود در محيطهاي عملياتي ، بايد ايمني دستگاه هايي كه با آن حركت مي كنند را در نظر داشته باشند ، در اين محيط طوري حركت كنند كه دستگاه با جايي برخورد نكند . همچنين هنگام عبور از موانع ، رعايت ارتفاع دستگاهي كه در پشت دارند را داشته باشند. هنگام پايين آمدن از ارتفاع در نظر داشته باشند كه وزن دستگاه به شخص يا خود دستگاه آسيب نرسد. مرتب درجه فشار سنج دستگاه را كنترل نمايند. اگر درمحيطهاي عملياتي در اثر برخورددستگاه با موانع ، شير سيلندر بسته شد (در اثركم باز كردن شير سيلندر)، اقدام به خارج كردن ماسك صورت نكنيد ، بلكه خونسرد بوده و سريع شير سيلندر را كنترل كنيد. هميشه شير سيلندر را كاملاً باز و يك ـ چهارم دور جهت خلاصي ببنديد ، اگر دراثر برخورد با موانع ، ماسك صورت كناررفت خونسرد بوده و سريعاً ماسك را روي صورت قراردهيد . در صورت شنيدن سوت خبر ، خونسردي خود را حفظ كرده و بلافاصله از محل عمليات خارج شويد .
اگر دو نفر همزمان با دو دستگاه هم فشار وارد محيطهاي عملياتي شوند و سوت يكي از دستگاه ها زودتر به صدا در آمد ، سريعاً هر دو با هم خارج شوند. در ساختمانهاي چندين طبقه عمل جستجو را از بالا به پايين انجام دهيد زيرا حرارت و دود به طرف بالا
مي رود. ( محبوسين معمولاً خود را به بالاترين قسمت مي رسانند ) در منازل تمام اتاقها، حمام، آشپزخانه، زير زمين، داخل كمدها وغيره ... را جستجو كنيد. زمانيكه براي يافتن كانون حريق دربي را باز كرديد و آتش را نيافتيد ، بهتر است جهت جلوگيري از گسترش
آتش سوزي به آن محل ، در را ببنديد .
اگر در محلي با دستگاه تنفسي محبوس شديد، از حداكثر زمان دستگاه استفاده كنيد تا جهت نجات شما اقدام كنند. به محض خروج از منطقه عمليات، موقعيت محل را به مسئول كنترل گزارش نمائيد. بعد از خروج از منطقه عمليات بلافاصله دستگاه را براي عمليات بعدي آماده كنيد.
ادامه دارد