ورود شما را به پایگاه اینترنتی امدادگران ایران خیر مقدم عرض می نماییم . جهت استفاده از تمامی امکانات سایت باید عضو شوید . جهت عضویت اینجا کلیک کنید.
تالارگفتمان پایگاه اینترنتی امدادگران ایران
سر صحنه حادثه - نسخه‌ی قابل چاپ

+- تالارگفتمان پایگاه اینترنتی امدادگران ایران (http://www.emdadgar.com/forum)
+-- انجمن: نجات (/forumdisplay.php?fid=3)
+--- انجمن: نجات در حوادث جاده ای (/forumdisplay.php?fid=5)
+--- موضوع: سر صحنه حادثه (/showthread.php?tid=1101)

صفحه‌ها: 1 2


سر صحنه حادثه - sajjad.sk68 - 2009/06/23 07:06 PM

میخوام این بحث رو شروع کنم و به راهکارها و رفع نواقص خودمون بپردازیم


داریم به طارح تابستونی نزدیک میشیم یا بهتره بگم که شروع شده
اون دوستایی که به امداد جاده ای میپردازن
وقتی که از اون اول به شما خبر میدن خداییش چه کار میکنین
از اولش بگین تا بحث رو ادامه بدیم
فقط راستشو بگین

میخوایم ببینیم چه کار کنیم تا به اصول و آیتم های جهانی نزدیک بشیم


RE: سر صحنه حادثه - sajjad.sk68 - 2009/07/15 06:19 PM

بزارین خودم شرو کنم
وقتی به ما اطلاع میدن اول از صحت تصادف اطمنان پیدا میکنیم
مثلا از یه خودروی دیگر هم میپرسیم یا تو مسیر اگه خودروی دیگری بهمون علامتی داد یا چراغی زد یا بوقی زد این اطمینان کامل میشه
اگر هم تماس تلفنی باشه معمولا از سوی اورژانس یا کلانتری هست که توی اون هم امکان مزاحمت باشه که برای اون مورد هم دوباره به اورژانس یا کلانتری زنگ میزنیم و آدرس دقیق رو میپرسیم
یادمون باشه که اگه پلاک خودروی عبوری رو هم برداریم بد نیست


RE: سر صحنه حادثه - emdadgar_shahed - 2009/07/20 11:43 AM

سلام
کارهایی که انجام می دادم ...
1- پرسیدن محل حادثه ، تعداد مصدومین ، نوع برخورد خوردرو ها با هم (لزوم ورود ست نجات یا خیر ) >> لازم بذکر است در صورت نیاز به ست باید می پریدیم سر جاده ، جلوی یه ماشین نیسان باری (نیسان آبی) و یا وانت بار را می گرفتیم و می گفتیم دو کورس موقعیت تصادف (شاید هم تاکسی متری حساب می کرد) و بعد از گرفتن ماشین اونو به پایگاه بیاریم و وسایل هایی که بعضا تا یک سال و بیشتر هم استفاده نشده بود و جام کرده بودن را بار می زدیم و می رفتیم سر صحنه (البته این کار در مرحله دوم بعد از حضور آمبولانس در سر صحنه و معاینه مصدومین انجام میشه )

2- تا قبل از رسیدن به محل حادثه دستکش ، ماسک و عینک ایمنی پزشکی (جهت جلوگیری از ورود خون مصدوم به چشم) را می زدم و خونسردی و اعصاب خودم را جهت ورود به موقعیت کنترل و در دست می گرفتم.

3- حال که وارد صحنه شدم ، قبل از ورود یک دید کلی از موقعیت حادثه ، کنترل خطرات ناشی از جاده و جلوگیری از تصادف مجدد ، کنترل خطرات ناشی از برخورد خودرو تصادفی ، تعداد خودرو و مصدومین و بررسی نیازمندیهای صحنه و مصدومین و با رعایت اصل تریاژ وارد صحنه شده و اقدامات لازم برای هر مصدوم انجام می گرفت .
(( لازم به ذکر است به دلیل عدم بی سیم دستی در صورت سقوط مصدوم و یا خودردو در دره باید هی می اومدیم بالا و می رفتیم پایین تا یه وسیله را به هم برسونیم و یا با مرکز و پایگاه در تماس باشیم ، آخر امکانات ... ))

4- اعزام مصدومین و ...

این خیلی کلی گویی بودااااااااا


RE: سر صحنه حادثه - sajjad.sk68 - 2009/07/21 01:40 PM

در مورد اینکه تعداد مصدومین و اینا رو اگه بخواییم بپرسیم یه مشکلی هست و اونم اینه که مردم ما معمولا واسه حوادث شاخ و بال زیاد میزارن اگه کسی بیهوش باشه سریع میگن تیکه تیکه شده رو این حساب زیاد به حرفشون گوش ندین چون واسه روحیه خوب نیست
تو راه هم در کنار کارایی که گفتی ما یه کار دیگه هم میکنیم اونم تقسیم وظایف هست که با توجه به امدادگر یا امدادگرانی که هست تقسیم کار میکنیم
ست نجاتم که قربونش برم تو انبار هست و باید 20 کیلو متر راه بریم تا به جمعیت برسیم و زنگ بزنیم تا انبار دار از خونه بیاد و در انبار رو باز کنه پس استفاده نکردنش بهتره
به جای اون ما از امدادگرای ورزیده تر استفاده میکنیم یا اگه خیلی حادثه حاد بود و اگه بیسیم آنتن داد از پایگاه های شهر های مجاور کمک میگیریم
بیسیم دستس هم که نداریم بهترین کار داد زدن به چند واسطه در مسیر است یا اینکه بعد از کلی پیاده روی روی مخ مسئول امداد میشه یه پولی گرفت و یه بیسیم واکی تاکی طراحی کرد

کس دیگه ای نظر نداره؟


RE: سر صحنه حادثه - emdadgar_shahed - 2009/07/21 04:58 PM

تقسیم کار را نظرم هست و لازم می دونم که توصیه شما را مجدد تکرار کنم که حتما قبل از رسیدن به محل حادثه تقسیم کار کنید .
کنترل خطرات ، بستن جاده و ...
می تونید از تماشاچیان و مردم حاضر در صحنه هم کمک بگیرید .

بی سیم تاکی واکی !!!
این پیشنهاد خوبیه لااقل برای ارتباط آمبولانس با امدادگر حاضر در صحنه و امدادگران مشغول به کار با هم
که البته من اولین بار بود میشنیدم هلال احمر جایی این همت را کرده و برای رفع نیاز عملیات خریداری کرده . جالب بود
چون معمولا برای خرید یک تجهیزات حتی اگه خیلی لازم باشه با این روند کاغذ بازی یک ماهی باید پیگیر و دوندگی کرد.

مردم هر کسی را که آمار دادن مرده را بیهوش و یا نیمه هوشیار در نظر بگیرید و آمادگی خود را برای کمک به همه مصدومین به صورت زنده حفظ کنید .

شاید رفتید سر صحنه حادثه و دید ملت روی کسی پتو و یا پارچه انداخته اند و او را مرده حساب کردند ، فراموش نکنید معاینه مصدوم توسط شما امدادگر حاضر در صحنه الزامی هست و نباید کاری به حرف مردم داشت .


RE: سر صحنه حادثه - sajjad.sk68 - 2009/07/22 09:50 PM

یه استاد داشتیم که همیشه میگفت برای شما که یک امدادگر هستین هیچ کس نمرده مگر اینکه له شده باشه یا سرش قطع شده باشه یا کلا چیزایی که با زندگی منافات دارن


سر صحنه که رسیدیم اول امدادگر اول یا همون سرپرست تیم پیاده میشه بر عکس همه جا که راننده حرف اول و آخر رو میزنه مکا سعی کردیم با حفظ احترام متاقابل از تجربیات وی و مدیریت امدادگر ارشد استفاده کنیم
این کار رو معمولا تو کشیکهایی که من هستم خودم انجام میدم
بعد از پیاده شدن محل پارک آمبولانس رو مشخص میکنم و میرم سر صحنه اگه ویه کنترل اولیه تو حدود 5 تا 10 ثانیه میکنم
مثلا یه براورد کلی یا قطع باطری و تعداد مصدومین و خطرات
تو این فرصت امدادگر دوم در آمبولانس رو باز میکنه و تجهیزات رو آماده استفاده میکنه راننده هم به راوان سازی ترافیک میپردازه و اگه خدایی ناکرده علایم خطر هم داشته باشیم اونم میزنه تنگش و اگه فرصت شد دوربین رو اماده میکنه
سرپرست تیم تجهیزات مورد نیاز رو میگه و امدادگر دوم میاره شامل کلار آتلها شورت بورد کیف آمبو جعبه کمکهای اولیه
کارهای اولیه که تموم شد نوبت حمل میشه که راننده و امدادگر دوم یا دوتا امدادگر برانکارد رو میارن لازم به ذکر است که تو تمام مراحل اگه نیروی انتظامی بود که هیچی اگه نبود از چند نفر میخوایم که محدوده سازی کنن و در صورت نیاز به ما کمک کنن
با کمک همونا مصدوم رو با حفظ اصول میزاریم رو برانکارد و میزاریم تو انبولانس
آمبولانسا هم که قربونشون برم تا حال هیچ کدوم باب میل من نبودن مال اورژانس خوبه ولی به درد کوهستان و برف نمیخوره مال هالا هم به قول همون استادمون که میگفت امدادگرا باید تا چند ساعت بعد از حادثه کمرشون رو ماساژ بدن چون تو تمتم مدت باید خم شده بمونن اوناییم که تو فیلمای خارجی میبینین جوابگوی جده های تنگ ایران نیستن
به هر حال تو مسیر نبض فشار و ... کنترل میکنیم اگه کارت شناسایی داشت ضمیمه میکنیم واگه به هوش بود مشخصاتش رو مینویسم اگه وسایلش شامل پول طلا موبایل و ... افتاد یا احتمال گم شدنش بود تو یه نایلون میزاریم ودر صورت تمایلش با خوانوادش تماس میگیریم
بعد از تحویل به مرکز درمانی برگه تحویل یادمون نمیره
چند تا نکته اینه که اگه حادثه بزرگ بود با اورژانس یا تیمهای دیگه جهت اعضام نیروی کمکی و در هر شرایطی با پلیس تماس میگیریم
اگه چند دو تا مصدوم اعظام به مرکز درمانی داشتم اولویت خوابیدن روی برانکارد با اونیه که بیشتر احتیاج داره نه اونی که ما بیشتر ازش خوشمون میاد اگه هر دو در این شرایط باشد اون وقت امدادگر بیچاره هست چون امبولانس ما تویوتا 4500 جدید هست و عقبش یه ردیف صندلی داره میشه از اون به عنوان برانکارد استفاده کرد و امدادگر هم باید زانو بزنه
همیشه یه سعی میکنیم یه همرا برای مصدوم ببریم
در طول عملیات با مصدوم و همراهانش صحبت میکنیم و اونارو به آرامش دعوت میکنیم واز سوابق بیماریها و داروهای مورد نیازشون میپرسیم

اگه چیز بیشتری یادم اومد میگم
تاگه اشتباه املایی و تایپی داشت به بزرگی خودتون ببخشین


RE: سر صحنه حادثه - rescue - 2009/07/22 10:17 PM

سلام sajjad.sk68 .
از ايمن سازي محل واسه خودتون و علائم هشدار دهنده چيزي نگفتي ها. . . . Icon_smile_cool
ايمن سازي خيلي مهمه ها . . . .


RE: سر صحنه حادثه - sajjad.sk68 - 2009/07/23 09:59 PM

گفتم که ولی خیلی مختصر
sajjad.sk68 نوشته شده توسط: ....................تو این فرصت امدادگر دوم در آمبولانس رو باز میکنه و تجهیزات رو آماده استفاده میکنه راننده هم به راوان سازی ترافیک میپردازه و اگه خدایی ناکرده علایم خطر هم داشته باشیم اونم میزنه تنگش و اگه فرصت شد دوربین رو اماده میکنه
...................

اینم یادمون نره که تثبیت صحنه خیلی مهمه
مثلا میشه از یه خودروی عبوری سنگین واسه مهار خودروی لب پرتگاه استفاده کرد


RE: سر صحنه حادثه - sajjad.sk68 - 2009/07/25 04:04 PM

جزئیات حادثه دیروز
دیروز جمعه کشیک جاده ای داشتیم که تو محل استقرارمون تو لونک بودیم که به یک حادثه رانندگی اعزام شدیم که لازم دونستم مراحل انجام عملیات رو براتون توضیح بدم.
عملیات از اون جایی شروع شد که یه موتور سوار خیلی سریع خودشو به ما رسوند و گفت که یکی از رو موتور افتاده و ما هم سوار شدیم تابریم که یه خودروی عبوری دیگه با دست به ما علامت داد و ما از صحت حادثه اطمینان پیدا کردیم
گردون ماشین رو روشن کردیم و از آژیر بیهوده استفاده نکردیم
تو راه به تقسیم وضایف پرداختم که سر صحنه کی چکار کنه در پشت پیچها و زمان سبقت از آژیر کوتاه استفاده کردیم و به کمک راننده موتور سیکلت خبر دهنده محل حادثه رو پیدا کردیم
خوشبختانه نیروی انتظامی ترافیک را آزاد کرده و دور مصدوم رو خالی کرده بود به مصدوم کف جاده در مسیر مخالف ما افتاده بود
به راننده گفتم که از کنار مصدوم رد بشه و با فاصله حدود 10 از مصدوم بمونه و راننده هم به با راهنمایی سربازان پلیس این کار رو کرد
من به عنوان سر گروه اولین کسی بودم که پیاده شدم و امدادگر دوم هم پیاده شده و درب آمبولانس رو باز کرد راننده هم بعد از تثبیت آمبولانس به کمک ما اومد
ابتدا دستکش دستم کردم و بالای سر مصدوم رفتم که همه میگفتن مرده ابتدا نبض و تنفس و عکس العمل مردمک چشم رو بررسی کردم تا خدایی ناکرده جنازه رو سوار آمبولانس نکنیم
بعد از اطمینان از زنده بودن از همکارم شورت برد و کلار گردنی خواستم و با کمک وی و حفظ نکات کلار رو بستم و نوبت به شورت برد رسید
خیالم از ترافیک و محدوده سازی راحت بود چون این کار رو نیروهای پلیس انجام داده بودند
مصدوم از جای اولی که افتاده بود توسط مردم کمی جابه جا شده بود ولی بنا رو به تکان نخوردن گذاشتم و از کلار و شورت برد استفاده کردم و به بررسی دقیق خونریزی ها از سر و گوش و بینی وسپس آسیبهای سایر نقاط بدن پرداختم و از راننده و امدادگر دوم خواستم که برانکارد رو بیارن
موقع انتقال به برانکارد خودم سر رو حمایت کردم و دوستم و راننده کمر و از چند نفر هم خواستیم که که پا و دیگر قسمتها رو نگه دارن تا آسیبی به مصدوم نرسه
و بعد 4 نفری برانکارد رو تو آمبولانس گذاشتم و خودمم سوار شدم و از یکی از دوستانش هم خواستم که به عنوان همراه بیاد
بعد از حرکت اول کیف آمبو رو از محل خودش بیرون آوردم که اگر تو راه تموم کرد cpr رو شروع کنم در ادامه مسیر از همراه میپرسیدم که آیا بیماری خاصی داره یا دارویی مصرف میکنه و ضمن این پرسشها به گرفتن فشار و نبض در فواصل 4 تا 5 دقیقه میپرداختم
و با سرم شست و شو و گاز لخته های خون روی دهان و صورت مصدوم رو پاک کردم و روی سوراخ کنار چشمش که در اثر فرو رفتن قطعه چوب به وجود رفته بود رو با یک گاز استریل پوشوندم
بهانش رو کمی باز کردم که هم تنفس راحت بشه و هم ببینم که دندوناش سالم هستن یانه و به ضد عفونی کردن دستش جهت رگ گیری پرداختم که مبادا در اثر خونریزی رگها کمرنگ و مخفی بشن
در بین راه آمبولانس اورژانس که به محل حادثه اعزام شده بود رو دیدیم و مصدوم رو به اون آمبولانس انتقال دادیم و شرایط مصدوم رو توضیح دادیم
مصدوم رو از برانکارد پایین نیاوردیم بلکه با همون برانکارد رو برانکارد اورژانس گذاشتیم تا مبادا تکون اظافی بخوره و به نیرو های اورزانس کمک کردیم تا رگ گیری و تزریق سرم و کارهای دیگر را انجام دهند
بعد به محل استقرار برگشتیم و آمبولانس رو تمیز و برانکارد تاشو رو روی جای برانکارد گذاشتیم تا برای حوادث بعدی آماده بشیم که خوشبختانه چیزی نشد
بعد از یک ساعت که اورژانس برگشت لوازم رو تحویل گرفتیم
اگه جایی اشکالی دیدین بگین که تو حوادث بعدی اصلاحش کنیم


RE: سر صحنه حادثه - Arash - 2009/07/25 10:09 PM

سلام
چرا از شورت برد استفاده کردید؟!
فرد روی زمین بوده و شما امکان کامل و فضای کافی برای استفاده از بک برد رو داشتید.
به نظر من ارزیابی عوارض و بررسی مکانیک تروما هم کمک زیادی می تونه به شما بکنه، مخصوصا در پیش بینی حال مصدوم.
چرا کیف احیا رو باز کردید؟ چه وسیله ای احتیاج داشتید که در آمبولانس موجود نبود؟
سعی کنید علاوه بر آمبو بگ داخل کیف احیا، خود آمبولانس به طور مستقل یک آمبو بگ داشته باشه.
اقدام به لوله گذاری هم در احیا می کنید؟