تالارگفتمان پایگاه اینترنتی امدادگران ایران

    ورود ثبت نام راهنما لیست اعضا سالنامه مشاهده‌ی ارسال‌های تازه‌ جستجو

تالارگفتمان پایگاه اینترنتی امدادگران ایران > بهداشت و درمان > فوریت های پزشکی v
« قبلی 1 ... 3 4 5 6 7 8 بعدی »
تجهیزات انتقال بیمار به سوی آمبولانس
نام کاربری:
گذرواژه‌:

 ثبت نام / عضويت در تالارگفتمان امدادگران ایران

بانک مرجع مقالات امداد و نجات

گالری تصاویر

بانک فیلم و صوت امدادگر

بازی آنلاین game online

هر آنچه يک امدادگر بايد بداند . اطلاعات تخصصي که امدادگران و عموم مردم لازم است آنرا فرا گيرند

آموزش كمكهاي اوليه

فروش آنلاین کارت شارژ ایرانسل ، همراه اول ، تالیا - امدادگران ایران




ارسال پاسخ 
 
  • 0 رأی - میانگین امتیازات: 0
  • 1
  • 2
  • 3
  • 4
  • 5
امتیاز موضوع:

حالت موضوعی | حالت خطی
تجهیزات انتقال بیمار به سوی آمبولانس
نویسنده پیام
emdadgar_shahed آفلاین
امدادگر شاهد
*******

ارسال‌ها: 2,097
تاریخ عضویت: Aug 2007
اعتبار: 39
سپاس ها 568
سپاس شده 852 بار در 492 ارسال
ارسال: #1
تجهیزات انتقال بیمار به سوی آمبولانس
تجهيزات انتقال بيمار به سوي آمبولانس .

هر آمبولانس بايد تجهيزات زير را براي انتقال بيمار حمل كند :

- برانكار اصلي چرخدار آمبولانس

- برانكار تاشو [1]يا برانکار پرتابل

- صندلي تاشو يا صندلي پله براي استفاده در مكانهاي با عرض كم

- برانكار انعطاف پذير [2]

برانكارتاشو و صندلي تاشو مي توانند در يك جا قرار گيرند . حركت دادن ، تميز كردن و ضد عفوني كردن برانكارها بايد آسان باشند . برانكار تاشو

( برانكار آمبولانس ) وقتي در وضعيت باز و صاف است بايد بيمار را در ارتفاع بالاي سطح زمين نگه دارد.

برانكار چرخدار بايد ارتفاعش قابل تنظيم باشد

وقتي در پايين ترين حالت محكم مي شود ، راس آن بايد 4-3 سانتيمتر بالاي كف آمبولانس باشد .

شما بايد بتوانيد سر برانكار را به سمت بالا حداقل تا 60 درجه به حالت نيمه نشسته خم كنيد و كل برانكار را تا10 تا 15درجه به حالت ترندلنبرگ [3](سربه سمت پايين ) براي مراقبت از مجاري تنفسي و درمان شوك خم كنيد . برانكار ها بايد حداقل 190 سانتيمتر طول و 57 سانتيمترعرض داشته باشند و داراي بندهايي براي محكم بستن آنها به كف يا كنار آمبولانس در طول انتقال باشند . مهارهاي برانكار بايد بتواند برانكار را هنگام حركت آمبولانس بدون حركت نگه دارد . اين برانكارها بايد داراي حداقل دو ابزار بي حركت سازي بيمار مانند مهار شانه ها باشد تا مانع حركت بيمار به جلو در هنگام كم كردن ناگهاني سرعت و ايست آمبولانس شود .

انتقال بيمار به آمبولانس ميتواند به روشهاي مختلف انجام شود كه بستگي به نوع آسيب و بيماري دارد . بعضي بيماران ميتوانند براحتي به طرف آمبولانس قدم بزنند ،‌ كه گاهي آسانتر و مطمئن تر از استفاده از برانكار است . براي بيماراني با آسيب ستون مهره ها ،‌ بهتر است كه معمولاً از بك بورد ستون فقرات يا ديگر ابزار بي حركت سازي ،‌مانند ابزار نجات كندريچ[4] استفاده كنيد . براي بعضي بيماران بخصوص بيماراني كه داراي مشكلات تنفسي هستند ،‌ انتقال به حالت راست و نشسته ميتواند ايمن ترين و راحت ترين حالت باشد .

تجهيزات ايمني و ابزار مورد نياز در عملياتهاي خاص . علاوه بر تجهيزات پزشكي ،‌ آمبولانسي كه به درستي تجهيز شده بايد تجهيزات ديگري براي حفاظت از امدادگر ،‌انجام عمليات رهاسازي و مشخص كردن صحنه هاي اورژانسي حمل كند . براي اينكه وظايف خود را بعنوان تكنسين پايه به درستي انجام دهيد احتياج به وسايل زير دارند :

- تجهيزات حفاظت شخصي

- تجهيزات براي مشخص كردن صحنه

- نقشه مسيرها

- تجهيزات رهاسازي


تجهيزات حفاظت شخصي . هميشه بايد تجهيزات حفاظتي شخصي را كه اجازه ميدهد با امنيت در شرايط خطر ناك يا صحنه هاي آلوده به مواد عفوني كار كنيد به همراه داشته باشيد . اين شرايط خطرناك شامل كار در نزديك ساختماني كه گرفتار حريق شده يا صحنة انفجار ،‌ رهاسازي بيمار از داخل وسيله نقليه و كار در فشارجمعيت مي باشد . اين تجهيزات بايد شما را از تماس با خون و ديگر مايعات بالقوه عفوني بدن حفظ كند . توجه داشته باشيد كه شما تجهيزات لازم براي مواجهه با همه نوع شرايط مواد خطرناك و يا شرايط تماس را نداريد . اين نوع تجهيزات فقط در اختيار تكنيسين هاي مهار مواد خطرناك كارآزموده و تيم هاي امدادگر متخصص است . ‌شما ممكن است تجهيزات زير را داشته باشيد :

- صفحات محافظ صورت

- گان ، كفش و كلاه

- لباس مخصوص يكسره

- كلاه ايمني با محافظ صورت يا عينك هاي ايمني

- كفش يا چكمه هاي ايمني


تجهيزات لازم براي كار در صحنه . بايد در محفظه اي ضد باد و باران كه از بيرون از اتاقك بيمار امكان دسترسي به آن وجود دارد ، تجهيزات مورد نياز براي حفاظت بيماران و تكنسين ها ،‌كنترل مردم و ترافيك و روشن كردن صحنه وجود داشته باشد

اين تجهيزات عبارتند از :

- ابزار هشدار دهندة چشمك زن يا شبرنگ . ‌(‌ مشتعل کننده هاي جاده[5] مناسب نيستند زيرا ميتوانند خطراتي مثل احتراق مايعات قابل اشتعال يا گازها را بوجود آورند . )

- دو چراغ قوهبسيار قوي با مشعل هالوژن 20000 و باطري هاي قابل شارژ ،‌نوع قابل ايستادن

- كپسول آتش نشاني، پودر خشك

- كلاههاي سخت يا كلاه ايمني با محافظ صورت يا عينك هاي ايمني

- نور افكن هاي قابل حمل

‌ آمبولانس بايد اتاقك ضد آبي داشته باشد كه بتواند به آن ازخارج از اتاق بيمار دسترسي يافت و بايد شامل تجهيزات رهاسازي بيمار و تكنسين ها ،‌ تجهيزات كنترل ترافيك و روشن كنندة محل كار باشد .

نقشة‌ مسيرها . بايد نقشه هاي منطقه و جزئيات خيابان ها در اتاقك راننده آمبولانس ،‌ بهمراه نقشة‌ مسيرها بسوي مكانهاي مهم مانند بيمارستانهاي محلي وجود داشته باشد . با جاده ها و طرح هاي ترافيكي در شهر يا شهرستان خود آشنا شويدتا بتوانيد مسيرهاي مختلفي را به سوي مقاصدمعمول انتخاب كنيد . به مسيرهايي كه متناوباً‌ به سوي پلها ،‌ترافيك شلوغ يا تقاطع راه آهن مي روند توجه خاصي داشته باشيد . اغلب ،‌تغييرمسيربه سمت مسيري متفاوت بيش از رانندگي سريع باعث صرفه جوئي در زمان مي شود . همچنين با مراكز خاص درماني و يا محل هاي خاص در منطقه عملياتي خود مانند مراكز پزشكي ،‌ فرودگاهها ، ورزشگاهها ، استاديوم ها و مراكز تحقيقاتي يا شيميايي كه ممكن است مشكلات غير معمول ايجاد كنند آشنا شويد . ( مناطق مسكوني راهم ميتوانيد به اين محل هاي خاص اضافه كنيد ).

تجهيزات رهاسازي . حتي اگر گروه رهاسازي و نجات براحتي در دسترس باشد بايد در محفظة‌ ضد باد وباران بيرون اتاقك بيمار تجهيزاتي وجود داشته باشد كه براي رها سازي آسان و ساده لازمند .

اگر گروههاي نجات و رهاسازي براحتي در دسترس نيستند ،‌ شايد لازم باشد تجهيزات بيشتري را در اين محفظه قرار دهيد .

پرسنل آمبولانس . هر آمبولانس در هنگام انتقال بيمار حداقل بايد يك تكنسين پايه در کابين بيمار داشته باشد .در هر آمبولانس حتماً‌ بايد دو تكنسين اورژانس وجود داشته باشد . البته اين قوانين در هر كشور متفاوت است و ممكن است يك راننده غير تكنسين و تنها يك تكنسين پايه در آمبولانس كفايت كند .

بررسي روزانه . آماده سازي كامل آمبولانس ،‌ يعني بررسي روزانه آمبولانس و تجهيزات توسط شما و گروهتان براي اطمينان از اينكه هر چيزي در محل صحيحش قرار گرفته است . موارد زير را بايد در آمبولانس بررسي كنيد :

- ميزان سوخت

- سطح روغن

- ميزان مايع جعبه دنده

- سيستم خنك كننده موتور و ميزان مايع

- باتري ها

- روغن ترمز

- تسمه موتور

- چرخها و لاستيك ها و لاستيك زاپاس ،‌اگر وجود دارد . فشار باد را چك كنيد و مراقب علائم فرسودگي غير معمول باشيد .

- همه چراغهاي داخلي و خارجي

- برف پاك كن شيشه جلو و مايع آن

- بوق

- آژير

- بخاري ها

- سيستم تهويه

- درها كه بايد به درستي باز ،‌بسته ،‌قفل و چفت شوند .

- بيسيم هاي دستي و ثابت

- ‌پاكيزگي و وضعيت شيشه ها و آيينه ها

همه تجهيزات و ملزومات پزشكي ‌شامل كپسولهاي اكسيژن ،‌كيت اوليه ،‌اسپلينت ، پانسمان و باندها ، ‌بك بورد ها و ديگر تجهيزات بي حركت سازي بيمار و كيت اورژانسي زايمان را حداقل بصورت روزانه چك كنيد . طي اين بررسي متوجه مي شويد كه آيا تجهيزات بدرستي عمل ميكنند ؟‌ آياهمه ملزومات تميز هستند ؟ آيا به مقدار كافي موجود هستند ؟ همه تجهيزاتي كه با باتري كار ميكنند ،‌ مانند دفيبريلاتور بايد روزانه آزمايش شوند . باطري هارابرطبق برنامه سازنده بچرخانيد .

اقدامات ايمني . بخش پاياني مرحله آمادگي ، مروري بر اقدامات ايمني است . اين اقدامات ايمني ،‌كه همان رعايت قوانين و ضوابط ايمني در رانندگي است ، بايد در هر ماموريت رعايت شود . ابزارهاي ايمني مانند كمربند سرنشين را براي اطمينان از درست كار كردن آنها آزمايش كنيد .

مركز ارتباطات

مركزارتباطات بايد 24 ساعته و بصورت شبانه روزي در دسترس باشد

در بعضي كشورها اين مركز ممكن است توسط EMS محلي اداره شود و يا توسط سرويس مشاركتي كه هم به نيروي انتظامي و هم به بخش آتش نشاني خدمات مي دهد اداره شود . اين مركز ارتباطات ممكن است تنها به چند منطقه خدمات ارائه دهد يا يك شهر را تحت پوشش قرار دهد . بطور كل اين مركز بايد داراي پرسنل تعليم ديده اي باشند كه با آژانسهايي كه در حال اطلاع رساني به آنها هستند و جغرافياي ناحية سرويس دهي آشناباشند . درهر تماس اورژانسي ،‌ اعزام كننده بايد حداقل اطلاعات زير را جمع آوري و ثبت كند :

- علت تماس با مركز ارتباطات

- محل حادثه ، نام و شماره تلفن تماس گيرنده

- تعداد بيماران‌ و اطلاعات جزئي در مورد وخامت وضعيتشان

- هر مشكل خاص ديگر يا اطلاعات در مورد خطرات يا شرايط آب و هوايي

بسياري از مراكز ارتباطات دستورالعملهايي را در مورد فوريت پزشكي مربوطه به تلفن كننده ارائه مي دهندتا قبل از رسيدن آمبولانس براي مراقبت بيمار انجام دهد .

در مسير به صحنه

هنگامي كه براي رفتن به ماموريت آماده مي شويد بايد كمر بند ايمني و مهار شانه ها را قبل از حركت آمبولانس ببنديد . در اين هنگام بايد به اعزام كننده آمادگي رفتن به ماموريت را اطلاع دهيد و آغاز ماموريت را اعلام كنيد . سپس آدرس را بگيريد و در فرم اعزام ثبت كنيد . در اين هنگام ميتوانيد اطلاعاتي را در مورد محل دقيق اعزام كسب كنيد . براي مثال ،‌ممكن است متوجه شويد كه بيمار در طبقه سوم است يا بهترين در ورودي در كنار خانه قراردارد.

در مسير ، تيم بايد براي ارزيابي و مراقبت از بيمارآماده شود.اطلاعات ارائه شده توسط مركز ارتباطات را در مورد علت تماس و محل بيمار بررسي كنيد . وظايف هر فرد در گروه را مشخص كنيد و نوع تجهيزاتي كه بايد اول ببريد را مشخص كنيد . حتي مي توانيد نوع برانكاري را كه به سوي بيمار مي بريد را هم تعيين كنيد .

[1] A folding stertcher

[2] s stretcher ُReeve ( Flexible)

[3] Trendelenburgِ

[4] Kendrich Extrication Device (KED)

[5] road flares

----------------------- زکات علم نشر آن است... ----------------------

دلم به ” مستحبی ” خوش است که جوابش ” واجب ” است

السلام علیک یا بقیه الله فی ارضه
----------------------------------------------
www.emdadgar.com


2010/12/20 11:53 PM
مشاهده‌ی وب‌سایت کاربر یافتن تمامی ارسال‌های این کاربر نقل قول این ارسال در یک پاسخ
 سپاس شده توسط
« قدیمی تر | تازه‌ تر »

ارسال پاسخ 


  • مشاهده‌ی نسخه‌ی قابل چاپ
  • ارسال این موضوع به یک دوست
  • مشترک شدن در این موضوع
پرش به انجمن:

کاربرانِ درحال بازدید از این موضوع: 1 مهمان



تماس با ما | www.Emdadgar.com | بازگشت به بالا | بازگشت به محتوا | Mobile Version | پیوند سایتی RSS

www.Emdadgar.com©2013
IRANIAN Paramedics Society website

Powered by MyBB