حالت موضوعی | حالت خطی

منتظر · 2012/07/27 03:50 PM

در ابتدا باید بگم که این مطلب در نفی مطلب جناب ((عباس)) با لینک زیر نوشته نشده است.

http://www.emdadgar.com/forum/showthread.php?tid=4321

«چگونه آتش روشن کنیم؟»

یکی از مهارتهای اولیه که هر عضو تیم عملیات در شرایط اضطرار باید آنرا به خوبی فرا بگیرد طریقه صحیح و موثر آتش درست کردن است. خصوصا که این امر در فصول سرد سال که ممکن است به خاطر شرایط بد جوی،شب ماندنی های اجباری در طبیعت صورت گیرد یا اینکه به هر علتی(گرم شدن،غذاپختن،خشک کردن لباس و...)احتیاج به آتش داشته داشته باشیم ،حالتی کاملا حیاتی پیدا میکند.
کلیات:
ما برای روشن کردن آتش به سه عامل اساسی احتیاج داریم:
1-آتش زنه:وسیله ای که میتواند اولین شعله یا جرقه را برای تولید آتش ایجاد کند،از قبیل:کبریت-فندک-ذره بین و...
2-آتش گیر:موادی هستند که به سرعت مشتعل می شوند و میتوان هسته اولیه آتش رابا آنها تولید کرد،از قبیل:خارو خاشاک،برگهای خشک،کاغذ،نفت،الکل و ...
قبیل: چوب ،فضولات خشک حیوانات، بته و ..
قسمت اول:«آتش زنه ها»
همانطور که پیشتر گفته شد؛آتش زنه ها وسایلی هستند که اولین شعله یا جرقه را برای تولید آتش ایجاد می کنند.که فندک و کبریت معمولی ترین نوع این وسایل هستند.

منتظر · 2012/07/27 03:51 PM

1-فندکها:
اگر توجه کرده باشید انواع و اقسام فندک با مکانیزمهای مختلف در بازار موجود میباشد ولی انواعی که به کار بحث ما می آیند از این قرارند:
1-بهترین نوع فندکی که می توان از آن در طبیعت و شرایط بد جوی استفاده کرد از نوعی هست که به فندک المنتی مشهور هست .این فندکها به خاطر خاصیت ضد باد بودنشان از کارایی بسیار خوبی در طبیعت برخوردارند و لی باید در اسفاده از آنها این نکته را همیشه به خاطر سپرد که:مصرف سوخت این فندکها بسیار بالاست و حتما بعد از چند بار استفاده باید شارژ مجدد شوند.
2-فندکهای موسوم به که از سوخت مایع استفاده می کنندالبته به شرطی که از انواع مرغوب آنها استفاده شود.
توجه:استفاده از فندکهای معمولی گازی مخصوصا نوع موسوم به مگنتی به خاطرعدم کارایی در هوای بادی به هیچ وجه توصیه نمیشود.
2-کبریت:
مشخصات یک کبریت خوب:
1-دارای چوب بلند باشد.
2-گوگرد سر آن زیاد باشد.
کبریت متداولترین نوع آتشزنه هست ولی حساسیت آن به رطوبت بزرگترین نقطه ضعف آن می باشد.پس همیشه یادمان باشد که حداقل یک بسته کبریت را در خشکترین جای ممکن قرار دهیم به طوری که مطمئن باشیم اگر وسایلمان ساعتها در زیر باران یا در معرض رطوبت قرار گیرد،کبریتها از خیسی در امانند!
اصولا نگه داری کبریت در لباس توصیه نمیشود چرا که حتی اگر رطوبت بیرون نتواند آن را خراب کند،رطوبت داخل خود لباس که ناشی از عمل تعرق است،ممکن است سبب خیسی آن گردد.
حال ببینیم چگونه می توانیم یک کبریت ضد آب داشته باشیم:
برای ضد آب کردن کبریت دو روش را مورد بحث قرار می دهیم:
روش اول :ضد آب کردن تک تک چوب کبریت ها که با غوطه ور کردن آنها در پارافین مایع حاصل میشود.که البته خودم به این روش اعتقاد چندانی ندارم زیرا در این حالت کبریتها در هوای سرد به خوبی روشن نمیشوند و پارافین موجود در سر آنها سبب خرابی سمباده کبریت می شود. اگر از این روش استفاده می کنید برای رفع این عیب حتما یادتان باشد قبل از کبریت کشیدن حتما پارافین موجود در سر کبریت را جدا کنید و سپس کبریت بکشید!
روش دوم :ساختن یک قوطی کبریت ضد باد
برای این کار به یک قوطی خالی فیلم ،یک شمع،مقداری پنبه و مقداری چسب برق احتیاج داریم.
یک قوطی خالی فیلم تقریبا گنجایش یک بسته کبریت پر را دارد.
در چیدن کبریتها در داخل قوطی به این روش عمل کنید:
1-یک لایه نازک پنبه در ته قوطی قرار دهید؛این لایه پنبه ای مانند محافظی سر های گوگردی چوبها را در بر میگیرد و مانع سایش آتها به هم می شود.
2-دو کاغذ سمباده کبریت را هم ببرید و در داخل قوطی قرار دهید.
3-کبریتها را طوری بچینید که که سرهای گوگردی آنها در کف قوطی و بر روی پنبه قرار گیرد؛این نحوه چیدن به این خاطر است که در هنگام استفاده اگر با دست خیس مجبور به برداشتن کبریت بشویم رطوبت دست باعث خیسی سر گوگردی نشود.
4-کبریتها را به طور متراکم کنار هم بچینید به طوری که جای بازی نداشته باشد،البته نه آنقدر که سبب شکستگی سر های گوگردیشان شود.
5-اگر طول چوب کبریتها کمتر از طول قوطی بود روی آنها یک گلوله پنبه ای قرار دهید تا بعد از بستن درقوطی نتوانند از جای خود تکان بخورند و بر روی هم بلغزند.
6-بعد از اینکه از کاملا بسته شدن در قوطی مطمئن شدید ور در قوطی را کاملا با پارافین مذاب آب بندی کنید برای اینکار میتوانید از یک شمع روشن استفاده کنید.
7-خیلی سریع تا پارافین کاملا نبسته،با استفاده از چسب برق دور در قوطی را 6-5 دور محکم چسب بپیچید.
از مزایای این قوطی این است که حتی اگر داخل آب بیفتد بر روی آن شناور میماند و کبریتهای داخل آن از رطوبت مصون می باشند.
توجه:از این کبریت در مواقع کاملا اضطراری استفاده نمایید و در حالت عادی از دیگر کبریتهایی که باید حتما به همراه داشته باشید استفاده کنید.
نکته :در شرایطی که باد میوزد و کبریت روشن کردن مشکل است میتوان به جای یک کبریت از چند کبریت استفاده کرد به این ترتیب که کبریتها را طوری بگیرید که سر کبریت دوم مماس بر انتهای گوگرد کبریت اولی باشد (به شکل پله) و سپس کبریت بکشید.

منتظر · 2012/07/27 03:51 PM

قسمت دوم:«آتش گیر ها»
همانطوری که پیشتر ذکر شد آتش گیر ها موادی هستند که به آسانی آتش می گیرندو ما برای به وجود آوردن هسته اولیه آتش از آنها استفاده می کنیم،به عنوان مثال نفت ، الکل، برگ خشک درختان،خارو خاشاک،بته های کوچک،کاغذ ،پنبه، قرصهای الکل جامد و...از جمله این مواد هستند.
اگر قرار به انتخاب در بین این مواد باشد؛من خودم نفت را به همه اینها ترجیح میدهم،اگر چه این انتخاب ممکن است غیر حرفه ای بنماید ولی مزایایی دارد که نمی توان خیس سال بسیار حائز اهمیت است.
از نفت که بگذریم در مورد الکل باید بگویم که شعله آن قوت چندانی ندارد و در برابر باد نیز شعله آن مقاومت شعله نفت را ندارد،پس اگر قرار به بردن آتش گیر مایع باشد همان نفت خیلی کاراتر و بهتر است ،البته به شرطی که خوب آن را بسته بندی کنید به طوری که هیچ نشتی به داخل دیگر وسایل نداشته باشد.
بعد از آتشگیر های مایع بقیه آنهایی که ذکر شد در یک رده قرار میگیرند و اولویت خاصی نسبت به هم ندارند.

توجه :در فصلهای خیس سال حتما آتشگیر به همراه خود داشته باشید،چند برگ روزنامه یا یک شیشه کوچک نفت یا چندتا قرص الکل جامد میتوانند در این شرایط خیلی به شما کمک کنند!

منتظر · 2012/07/27 03:55 PM

طرز تهیه فتیله پارافینی
برای درست کردن این فتیله احتیاج به نخ قرقره ،پنبه،پارافین مذاب(میتوانید شمع را بر روی حرارت خیلی ملایم ذوب کنید) و مقداری سیم نازک آهنی (سیمهایی که در گل سازی مصرف دارند) داریم.
ابتدا یک گلوله نسبتا بزرگ پنبه را بر میداریم و آنرا به شکل یک نوار 10 سانتی در می آوریم قطر این نوار باید به حدی باشد که وقتی آنرا فشرده می کنیم کمی از یک مداد معمولی ضخیم تر باشد(حدود 7-6 میلیمتر)سپس از سیم یک قطعه به طول 20 سانتیمتر می بریم و آن را در طول نوار پنبه ای فرو میکنیم به طوری که از طرف مقابل حدود 1 سانتیمتر بیرون بزند سپس با نخ قرقره به صورت کاملا فشرده دور نوار پنبه ای را می پیچیم در این هنگام فتیله شما باید به شکل فشفشه در آمده باشد!
سپس فتیله را به مدت 15 دقیقه در پارافین مذاب غوطه ور میکنیم و سپس آن را در معرض هوای آزاد قرار می دهیم تا پارافین جذب شده به خوبی ببندد.
به این روش 5-4 عدد فتیله درست کنید وبه دور هر کداو ورق نازکی از کاغذ بپیچید تا به هم نچسبند،و انها را در جایی مصون از رطوبت و گرمای زیاد قرار دهید.
از سیم آهنی میتوانید به عنوان دسته استفاده کنید یا اینکه اگر خواستید از فتیله به عنوان منبع روشنایی استفاده کنید براحتی می توانید آن را در هر شکاف یا خاکی فرو کنید.

منتظر · 2012/07/27 03:56 PM

3-سوختها
همانطور که گفته شد سوختها موادی هستند که اشتعال آنها هدف نهایی پروسه روشن کردن آتش است؛از عمده ترین این مواد می توان به چوب،فضولات خشک حیوانات،زغال و... اشاره کرد.
لازم به ذکر است که چوب یا زغال هرچه سبکتر باشند تندسوزتر هستند و البته سریعتر هم آتش می گیرند.چوب درختان سوزنی برگ مثل سرو و کاج به علت داشتن صمغی که خوب می سوزد،خیلی سریع آتش می گیرند(البته به شرطی که خشک باشند).
چوبهای تازه درخت به هیچ عنوان سوخت خوبی به شمار نمیایند و هنگام سوختن دود بسیار غلیظی در هوا منتشر می کنندکه به هیچ وجه مطلوب نیست،در صورت استفاده از این چوبها باید ابتدا آنها را در اطراف آتش قرار داد تا خشک شوند و سپس از آنها استفاده نمود.
فضولات خشک حیوانات نیز سوخت بسیار مطلوبی به شمار می آیند و می توانید از آنها نیز به عنوان سوخت استفاده نمایید.
نکته : در فصل زمستان از به همراه داشتن مقداری زغال سبک چوب (زغال لیمو یا نارنج برای کار ما مطلوب نیستند) هیچگاه ضرر نخواهید کرد،این زغال ها میتوانند به عنوان هسته اولیه به کار روند و حرارت ناشی از آنها میتواند چوبهای آبدیده زمستانی را به خوبی خشک کند!
روشهای روشن کردن آتش
روشهای زیادی بسته به نوع و اندازه چوبهای موجو دبرای آتش روشن کردن وجود دارد،من در اینجا دو روش بسیار ساده و کاربردی را توضیح میدهم:
روش اول:
اگر در بین چوبهایی که جمع آوری کرده اید کنده(چوب قطور) هم هست از این روش استفاده کنید:
کنده را بر روی سطح صافی قرار دهید به طوریکه امتداد طول کنده در جهت وزش باد باشد سپس یک طرف یا دو طرف(بسته به حجم آتش مورد نیاز)طول کنده را به طور کاملا فشرده از مواد آتش گیر مانند خاروخاشاک و.. پر کنید.سپس چوبهای نازکتر را به طور اریب به صورتی که با کنده زاویه 90 درجه بسازند را روی کنده بچینید سپس مواد آتش گیر را روشن کنید وقتی خوب شعله ور شدند مقداری از همان مواد را هم روی چوبها بریزید تا چوبهای نازکتر خوب مشتعل شوند.این نوع آتش احتیاج زیادی به مراقبت ندارد فقط هر از چند گاهی به آن چوب اضافه کنید .
روش دوم:
اگر کنده در اختیار ندارید و چوبها همه نازکند از این روش استفاده کنید:
چاله کوچکی در زمین درست کنید و آن را به طور فشرده مملو از مواد آتش گیر کنید سپس چوبها را و اضافه کردن چوب از خاموش شدن آن جلو گیری کنید.
نکات تکمیلی:
1-برای جلو گیری از هدر رفتن حرارت آتش می توانیم با ساختن یک دیواره سنگی یا چوبی به شکل نیم دایره بر دور آتش حرارت آن را به سمتی که می خواهیم(جهت مقابل دیواره) رفلکت کنیم.
2-در فصل زمستان و هنگام برف هیچگاه در زیر درختی که برف بر روی آن نشسته است آتش روشن نکنید و اگر مجبور به این کار هستید قبل از آن برف درخت را بتکانید.
3-هیچگاه مستقیما بر روی برف آتش درست نکنید،برای اینکار قبلا محلی را برای درست کردن آتش با استفاده از سنگ یا چوب بسازید.
توجه: نکات بعدی در مورد تعهد ما نسبت به طبیعت و آتشی است که در آن برافروخته ایم:
4-اگر در محیطی آتش روشن می کنید که مملو از چوب،خا رو خاشاک و مواد سوختنی است؛ابتدا مکانی را که میخواهید در آن آتش روشن کنید را به طور کامل از مواد سوختی پاک کنید و سپس با چیدن سنگ به دور آن یک دیوار کوتاه درست کنید تا آتش نتواند بر اثر وزش باد گسترش پیدا کند و باعث یک آتش سوزی نا خواسته شود.
5-جز در مواقع واقعا اضطراری از شاخه های سبز و تازه درختان به عنوان سوخت استفاده نکنید.
6-اگر برای روشن کردن آتش از بته استفاده می کنید؛حتی الامکان آنها را از ریشه در نیاورید بلکه با استفاده از یک وسیله تیز(کارد،داس...)قسمتی از آنها را که بیرون از خاک است ببرید.
خیلی مهم:
7-به عنوان یک طبیعت دوست متعهد مسئولیت کامل آتشی را که برافروخته اید به عهده بگیرید و در هنگام ترک محل از خاموش بودن آن اطمینان کامل حاصل کنید.

منتظر · 2012/07/27 03:57 PM

آتش زنه
براي درست کردن آتش بدون کبريت ابتدا بايد مقداري آتش زنه بسيار خشک تهيه نمود و آنها را از باد و رطوبت محافظت کرد.

انواع آتش زنه:
پوست درختان، مانند درخت کاج که اگر چوب آن خيس هم باشد باز آتش ميگيرد، قسمت داخل درختان پوسيده، الياف لباس، طناب يا ريسمان نخي، برگ خشک درخت نخل، خاک اره خشک، تراشه هاي خشک پوست درختان، خاکه چوبي که معمولاً توسط حشرات در زير تنه درختان مرده انباشته ميشود، الياف لانه پرندگان، قارچهاي خودروي روي تنه درختان، الياف پشم مانند درخت بيد خشک. ميتوان اين آتش زنه ها را به بنزين، گازوئيل و يا الکل موجود در حشره کشها آغشته نمود. براي استفاده کردن از آنها، آتش زنه ها را در دستهاي خود خرد کنيد به شکل قطعات بسيار ريز درآوريد تا سطوحي که توسط جرقه ها مي بايست حرارت داده شوند تا آتش روشن شود، به حداقل برسد. براي حفظ اين آتش زنه ها براي مصارف بعدي آنها را در محفظه هاي ضد آب نگهداري کنيد.

منتظر · 2012/07/27 03:58 PM

آتش گيرانه:
موادي هستند که براي ساختن آتش به آنها نياز داريم. آتش گيرانه ها در مرحله بعدي آتش زنه ها قرار ميگيرند و به هنگام درست کردن آتش در مواقع بسيار سخت از آنها استفاده ميشود. به عنوان مثال مواقعي که فندک و يا کبريت دردسترس نيست.

انواع آتش گيرانه ها:
شاخه هاي باريک درختان، پوست درختان، چوبهاي باريک از درختان خشک، برگهاي نخل، برگهاي سوزني درختان کاج و علفهاي خشک. (آنها را قبل از اينکه داخل آتش بياندازيد کاملاً قطعه قطعه کنيد.) از معمول ترين آتش گيرانه هاي موجود در طبيعت چوب‌هاي پوسيده هستند. اين چوبهاي پوسيده را حتي در آب و هواي مرطوب با ضربه زدن به قسمتهاي خارجي تنه پوسيده درختان به وسيله چاقو، عصا، و يا حتي دستانتان تهيه کنيد. از بنزين و کاغذ نيز ميتوانيم به عنوان آتش گيرانه استفاده کنيم. حتي در هواي مرطوب نيز صمغ موجود در پستي بلندي هاي تنه درختان را ميتوان آتش زد. پوست درخت نخل حاوي صمغي است که به راحتي آتش ميگيرد. آتش گيرانه ها را به شکل مخروطي روي هم بگذاريد تا جريان هوا به حداکثر برسد.

صمغ يا شيره درختان
ماده اي چشبنده است که به روي تنه قديمي درختان کاج و يا دراثر ايجاد برشهايي، روي تنه درختان نخل ديده ميشود. اين صمغها روي قسمتهاي تحتاني درختان انباشته ميشود. قديمي ها و سرخ پوستها اعتقاد عجيب و محکمي به کاربرد اين صمغها در ساختن آتش دارند.
چند تراشه کوچک از اين صمغ ها در مجاورت يک چوب کبريت روشن به سرعت آتش ميگيرد. هر کجا اين صمغها را يافتيد مقداري از آن را براي مصارف بعدي خود ذخيره کنيد. اين صمغها را به روي تنه پوسيده درختان نيز ميتوان يافت، رنگ آنها زرد است و بر روي تنه درختان مانند ورقه اي براق به نظر مي آيد. به دنبال تنه قديمي درختاني باشيد که زرد رنگ به نظر مي آيد. به دنبال تنه قديمي درختاني باشيد که زردرنگ به نظر مي آيد. اگر تنه درخت خاکستري باشد و پوسيده و قديمي به نظر برسد بر روي آن نميتوان صمغي يافت.

يک شاخه از درختان سوزني را ببريد و مطمئن باشيد برگهاي سوزني آن محکم و ثابت بوده و از شاخه اصلي جدا نميشوند. اين شاخه ها را ميتوان وارونه و به صورت مخروطي شکل به روي برشهايي از پوست درختان قرار داد. آنها را از زير آتش بزنيد، خواهيد ديد که در مدت چند دقيقه آتش خوبي فراهم خواهد شد. چوبهاي قطور و سنگين تري نيز دردسترس داشته باشيد تا درصورت نياز به آتش اضافه کنيد.

[b]آتش گيرانه از پوست درخت نخان
پوست انواع درخت نخان به ويژه نخان کاغذي مناسبترين گزينه برايآتش گيرانه است. اين پوستها مملو از صمغ هايي است که به راحتي شعله ور شده و حتي در باد نيز به خوبي ميسوزد.

البته موارد دیگه ای از آتش گیرانه هم وجود داره.

منتظر · 2012/07/27 03:59 PM

آتش به روش سايش
در اين روش از دو تکه چوب استفاده ميشود که يکي از آنها با حرکتي اره مانند بر روي ديگري کشيده ميشود. از اين روش معمولاً در جنگلها استفاده ميکنيم. يک قطعه چوب ني را از وسط به دو نيم کنيد و از آن به عنوان تخته آتش استفاده کنيد. براي سايش نيز از تکه چوبي نرم استفاده نماييد. پرزهاي قهوه اي رنگ روي تنه نخل و يا درخت نارگيل نيز مفيد هستند.
آماده کردن ني:
آتش زنه ها را در قسمت دروني ني بريزيد، از بيرون و دقيقاً مقابل آنها شياري ايجاد کنيد و سايش را شروع کنيد.

منتظر · 2012/07/27 04:01 PM

درست کردن آتش بدون کبريت
به وسيله شمع
حفره اي بکنيد. تعدادي ترکه نازک و خشک را به شکل مخروطي روي هم قرار داده و شمع را زير آن روشن کنيد. پس از روشن شدن آتش شمع را برداشته و براي مصارف بعدي نگهداري کنيد.

هيتر با قوطي حلبي
قلوه سنگ هايي تهيه کنيد ودر مجاورت آتش حرارت دهيد، سپس آن را درون قوطي حلبي قرار دهيد.
از چند تا از اين قوطي ها که گرمايي بدون دود و سالم و بسيار مطبوع دارند ميتوانيد براي گرم کردن چادرها استفاده کنيد.

شيشه و خورشيد
استفاده از يک لنز دوربين و يا يک عدسي محدب دوربين دو چشمي و يا عدسي تلسکوپ، ته بطري نوشيدني هاي گازدار و يا ذره بين روي قطب نما براي متمرکز کردن اشعه هاي خورشيد بهتر از همه آئينه هاي محدب است ولي کارگران با آن کمي مشکل است و به يک بازتابنده بزرگ نياز دارد. از آئينه اصلاح صورت و يا آئينه اتومبيل نيز ميتوان استفاده کرد.

باطري
باطري را از روي ماشين و يا قايق جدا کنيد. دو رشته سيم را به قطبهاي مثبت و منفي آن متصل کنيد. دو رشته سيم را در نزديکي توده هاي آتش گيرانه و به مدت يک ثانيه به هم متصل کنيد. جرقه هاي ايجاد شده آتش گيرانه ها را مشتعل خواهند کرد.
توجه: اين عمل اگر تکرار شود باعث تخليه باطري شده و به باطري آسيب ميزند. اگر باطري از قايق يا اتومبيل شما جدا نشده ممکن است موتور آن آتش بگيرد. اين عمل را ميتوان با باطري چراغ اضطراري اتومبيل نيز انجام داد. از فندک اتومبيل نيز براي آتش زدن دستمال يا پارچه ميتوان استفاده کرد.

يافتن سنگ چخماق يا کوارتز
سنگ چخماق : به رنگ سياه و بسيار سخت است. بر اثر فرسايش سوراخ سوراخ به نظر ميرسد. درصورت يافتن سنگي با اين مشخصات آن را به سنگ ديگر بکوبيد، اگر چخماق باشد به سادگي شيشه مي شکند و سطح داخلي آن سياه و براق است سنگ چخماق را در بستر رودخانه‌ها و يا دامنه کوهها و يا صخره هاي لق و سست پيدا خواهيد کرد.
سنگ کوارتز: به رنگ سفيد بوده و شبيه شيشه مات پنجره ميباشد ولي رنگ آن بنا بر منطقه و مجاورت با مواد معدني تغيير ميکند. بستر رودخانه ها، مناطق صخره اي و خط الرأس ها معمولاً پوشيده از تکه هاي بزرگ کوارتز هستند. رگه هايي از کوارتز شيشه اي سفيد را در مناطق کوهستاني ميتوان پيدا کرد.
سرخپوستان و اسکيموها قبل از ورود سفيدپوستان به آمريکا از سنگ آهن به جاي آهن استفاده ميکردند. سرخپوستان همواره سنگ چخماق يا سنگ آهن را درون کيسه اي بر کمر خود حمل ميکردند.
چاقوي فولادي يا آهني در تماس با هر سنگ شيشه اي مانند کوارتز، چخماق ، عقيق جرقه توليد ميکند و باعث آتش گرفتن آتش گيرانه ميشود.

فولاد و چخماق
درصورت فقدان کبريت بهترين راه براي درست کردن آتش استفاده از فولاد و سنگ چخماق است. از چخماق و ته محفظه ضد آب استفاده کنيد. آن را هرچه نزديکتر به آتش گيرانه ها نگه داريد و با پشت تيغه چاقو و يا تکه اي فولاد به آن ضربه بزنيد. اين اعمال را به نحوي انجام دهيد که جرقه ها درست به مرکز آتش گيرانه ها اصابت کند. وقتي توليد دود شروع شد آنها را باد بزنيد يا به آنها بدميد تا آتش شعله ور شود. سپس قطعات کوچک را به آتش بيافزائيد و درصورت لزوم شعله ها را به محل مورد نظر انتقال دهيد.

پرمنگنات پتاسيم
يک قاشق چايخوري از کريستالهاي پرمنگنات پتاسيم را روي يک تکه کاغذ، يک برگ خشک و يا يک تکه پارچه بريزيد و چند قطره ضد يخ از رادياتور اتومبيل خود به آن اضافه کنيد (مقدار زياد مايع ضد يخ واکنش گرمايي را به تأخير مي اندازد) و آن را محکم مچاله کرده و به صورت گلوله درآوريد (اين عمل حرارت را حفظ ميکند و آن را تا درجه احتراق کاغذ يعني 450 درجه فارنهايت (232 درجه سانتي گراد) افزايش ميدهد). واکنش گرمايي باعث ايجاد شعله در گلوله ميشود و آتش شعله ور ميگردد. اگر به هر دليلي اين واکنش موفقيت آميز نبود، گلوله را در محيط قابل اشتعال قرار ندهيد، زيرا ممکن است در هر زماني دوباره واکنش صورت گرفته و آتش سوزي رخ ميدهد.
گلوله را باز کنيد و اجزاي آن را جداگانه در حفره اي قرار داده و روي آن آب بريزيد.

آتش با اسلحه
از اسلحه اي با کاليبر بالا استفاده کنيد.
آتش گيرانه اي مناسب پيدا کنيد.
قسمت سربي گلوله را از پوکه جدا کنيد.
دوسوم باروت پوکه را روي پارچه خشکي بريزيد.
پارچه را درون لوله تفنگ قرار دهيد. با اسلحه به سمت آسمان يا هدفي جامع در فاصله چند فوتي خود شليک کنيد، پارچه شعله ور تنها چند فوت آن طرف تر خواهد افتاد. پارچه را با چوبدستي که قبلاً آماده کرده ايد برداشته و زير آتش گيرانه هاي آماده قرار دهيد. درصورت لزوم از دميدن يا باد زدن نيز ميتوانيد استفاده کنيد. هرگز از اين روش درصورتي که گازهاي قابل اشتعال در فضاي اطراف وجود دارد استفاده نکنيد

منتظر · 2012/07/27 04:33 PM

منبع این مطالب :
سایت پدافند غیر عامل
ویکیپدیا
سایت ها و وبلاگ های نظامی(فارسی و انگلیسی)
دانسته های شخصی
یا علی

حالت موضوعی \| حالت خطی «چگونه آتش روشن کنیم؟»
نویسنده	پیام