| ||||||||||||
|
مباحث قانونی واخلاقی |
خواسته هاي حياتي:
خواسته هاي حياتي، موقعيتهايي را كه بيمار حاضر به انجام كارهاي خاص پزشكي نيست، مشخص مي كنند. براي مثال، بيماري كه در مرحله پاياني زندگي قرار گرفته، شايد نخواهد كه مراحل C.P.R براي او انجام شود، از آنجا كه امدادگران در موقعيت تشخيص نمي باشند، كه آيا خواسته هاي حياتي با ارزش است، و يا اينكه موقعيت بيمار را تعيين كنند، بايد مراقبت مناسب امدادي را شروع كنند و پرسش را مورد خواسته هاي حياتي را كنار بگذارند.
ترك مصدوم:
ترك مصدوم موقعيتي است كه در آن يك شخص آموزش ديده مراقبت اضطراري را شروع مي كند ولي قبل از اينكه شخص ديگري به محل حادثه برسد و بيمار را تحويل بگيرد، او را ترك كند. وقتي مداوا را شروع كرديد، بايد تا زمان رسيدن شخصي كه حداقل به اندازه شما آموزش ديده مداوا را ادامه دهيد و بعد به او واگذار كنيد. بعد از مداوايي كه آغاز كرده ايد، نبايد بدون اينكه مراقبت هاي را براي مريض تكميل كنيد او را ترك نماييد. شايعترين شكل ترك مصدوم به اين صورت است كه: امدادگر بر بالين بيمار فراخوانده مي شود، بيمار را معاينه مي كند، وضعيت بيمار را ارزيابي مي كند ولي جهت انتقال بيمار به بيمارستان كوتاهي مي كند و مدتي بعد متوجه مي شوند كه بيمار مرده است. ولي او را ترك كرده اند.
اشخاص مرده در صحنه و حادثه:
وقتي كه به محل حادثه رسيديد، چنانچه نشانه اي از حيات در فرد وجود دارد، بايد مراقبتهاي مورد نياز را شروع كنيد، افرادي كه به طور حتم مرده اند، بايد مراحل آنها طبق قوانين سازمان انجام شود.
معمولاً، تنها نشانه ها و علامتهائي كه براي اشخاص مرده، استفاده مي شود، چهار علامت و نشانه زير هستند:
1-كبودي وابسته (ليويديتي):
ته نشست خون پس از مرگ، تغيير رنگ ارغوني تا ارغواني متمايل به قرمز در قسمتهايي از بدن فرد كه نزديكتر به زمين بوده است (از لحاظ جاذبه) اتفاق مي افتد. تشكيل آن به علت تجمع خون تحت تأثير جاذبه در رگهاي خوني اين نواحي است. اين تغيير رنگ 15 دقيقه تا 2 ساعت پس از مرگ شروع و طي 8 تا 12 ساعت به حداكثر رسيده و بدون تغيير و ثابت مي شود.
2-جمود نعشي:
سفت شدن عضلات بدن و اندامها – مثلاً دست يا پا در يك وضعيت خاصي خشك شده و ثابت مانده است. جمود نعشي 2 تا4 ساعت پس از مرگ شروع و طي 6 تا 12 ساعت كامل مي شود.
3-فساد و گنديدگي واضح جسد:
تجزيه بافت و گوشت پوسيده البته با توجه به شرائط محيطي فقط وقتي بيش از يك روز از مرگ شخص گذشته باشد، اتفاق مي افتد.
4-جراحات يا آسيبهاي كشنده واضح:
جدا شدن سر يا سوختن تا حد خاكستر شدن و ….، بدين معناست كه هيچ فرصتي براي انجام اقدامات امدادي براي مصدوم وجود ندارد.
اگر هر يك از اين علائم وجود داشته باشد، بايد شخص را مرده تصور كنيد و اقدامات بعدي را نيروي انتظامي و پزشكي قانوني ( در صورت نياز با همكاري شما ) انجـــام مي دهند.
غفلت ( قصور):
انحراف از استانداردهاي پذيرفته شــــده مراقبت كه منجر به آسيـب بيشتر مصدوم مي گردد. غفلت و قصور وقتي اتفاق مي افتد كه مصدوم آسيب و يا زمان اضافه اي را متحمل مي شود كه ناشي از بكاربردن مراقبتها به روشي است كه با استانداردهاي مورد نظر براي شخصي با آموزشهاي مشابه در شرايطي مشابه هماهنگي ندارد. براي اينكه غفلت و قصوري اتفاق بيافتد، اين چهار موقعيت بايد وجود داشته باشد:
1- عدم عمل به وظيفه 2- آسيبهاي حاصله 3- كم كاري 4- عامل اوليه
اگر در ارائه مراقبت مطابق با سطحي كه آموزش ديده ايد كوتاهي كنيد، اين مي تواند به عنوان كم كاري تلقي گردد براي اينكه غفلت از مصدوم ثابت شود، مصدوم بايد آسيبهاي پايداري به علت مراقبت نامناسب شما داشته باشد. آسيبهايي كه در ارتباط با كوتاهي شما درانجام صحيح عمليات مي باشند عامل اوليه يا عامل مربوط به كوتاهي در عمليات خوانده مي شوند.
اطلاعات محرمانه:
اكثر اطلاعات بيماران محرمانه است، اطلاعات محرمانه شامل رويداد و واقعه مربوط به بيمار، تاريخچه بيمار، يافته هاي در مورد ارزيابي از وضعيت بيمار و مراقبتهاي ارائه شده مي باشد. اين اطلاعات تنها با ديگر پرسنل پزشكي كه درگير امر مراقبت از بيمار مي باشند، در ميان گذاشته شود. نبايد در مورد اين اطلاعات ويژه با خانواده و دوستانتان بحث كنيد.
بسياري اطلاعات در مورد امر مراقبت از بيمار، به عنوان اطلاعات عمومي طبقه بندي مي شود. اطلاعات عمومي شامل ذكر نوع واقعه و نام بيمار و معمولاً اطلاعاتي مي باشند كه از طريق جرايد منتشر مي شوند.
· توجه: هر گونه اطلاعاتي در مورد بيمار، محرمانه است.
|
Copyright © 2004 The IRAN Red Crescent. All Rights Reserved . |