| ||||||||||||
|
مباحث قانونی واخلاقی |
رضايت به منظور معالجه:
رضايت به طور ساده به معني موافقت يا اجازه مي باشد. با اين وجود، از نظر قانوني چندين نوع رضايت وجود دارد، كه شما به عنوان امدادگر بايد با آنها آشنا باشيد:
الف) رضايت صريح و روشن:
رضايت واقعي است كه شخص جهت مراقبت يا انتقال به امدادگر مي دهد. اگر به مصدوم نزديك شديد و پس از معرفي خودتان او متوجه شد كه شما امدادگر هستيد و رضايت صريح و روشن جهت اقدامات امدادي به شما داد، مي توانيد عمليات امداد را آغاز كنيد.
ب)رضايت ضمني:
رضايت دريافت مراقبتهاي اورژانسي در نظر گرفته شده مي باشد. زيرا ممكن است شخص بيهوش، صغير، بدحال و يا آنقدر بدآسيب ديده كه نمي تواند پاسخ دهد. هر مصدومي كه انجام مراقبتهاي اورژانسي را درك نكند، مي توان در مورد او تحت اصول رضايتهاي ضمني به اقدام پرداخت، خصوصاً افرادي كه قادر به برقراري ارتباط نيستند. بنابراين، جهت رسيدگي به مصدومين كه بيهوش است، امدادگر هيچ تاملي نبايد بكند.
ج)رضايت براي افراد صغير:
افراد صغير افرادي هستند كه هنوز به سن قانوني تعيين شده از سوي كشورهاي مختلف نرسيده باشند، طبق قانون، افراد صغير(كه ممكن است 18 سال سن داشته باشند) و قادر به صحبت كردن در مورد خودشان نمي باشند، در بسياري حالتها، براي معالجه اورژانسي كه لازم است توسط پرشك براي يك فرد صغير انجام شود، بايد منتظر دريافت اجازه از سوي والدين يا قيم قانوني مصدوم باشد. چنانچه فرد صغيري احتياج به مراقبتهاي اورژانسي در محل حادثه داشته باشد، و امكان گرفتن سريع اجازه مداوا از سوي والدين يا قيم قانوني فرد صغير موجود نباشد، جهت ارائه مراقبتهاي اورژانسي هيچگونه تأمل و ترديدي نكنيد. بخاطر داشته باشيد كه انجام مراقبتهاي خوب پيش بيمارستاني، اولين مسئوليت شما است. با پيگيري انجام اين دوره از عمليات كه براي مصدوم بهترين است خواهيد توانست در جايگاه قانوني محكمي قرار بگيرد.
د)رضايت از افرادي كه بيماري رواني دارند:
اگر بيمار يا مصدوم، از نظر رواني از واقعيت منفصل شده است، خطر جدي متوجه خودش و ديگران خواهد بود، و امداد را نخواهيد پذيرفت و به دنبال آن موضوعات قانوني بغرنج مي شود و شما بايد روش منطقي برخورد با اين مصدومين را بدانيد، زيرا حتي براي پرسنل پزشكي آموزش ديده كنترل چنبن صحنه هايي مشكل مي باشد.
معمولاً اگر به نظر برسد كه شخص تهـــديدي براي خود يا ديگران است و مداوا را نمي پذيرد. نياز به برنامه اي است تا مراتب قانوني صورت گيرد. براي كار كردن با مجريان قانون، هيچ تاملي نكنيد، زيرا اين جريان شايد نيازمند صدور گواهي يك دستور حفاظتي باشد.
هـ) امتناع مصدوم از مراقبت:
بخاطر داشته باشيد كه هر شخصي كه از لحاظ روحي صلاحيت و شايستگي دارد، اين حق قانوني را دارد كه از مداوايي كه از سوي امدادگران در هر زماني انجام شد، امتناع كند. مي توانيد با شخصي كه از مداوا سرباز مي زند، صحبت كنيد و سعي كنيد به او در درك عوارض امتناع از پذيرش مراقبت مناسب پزشكي كمك كنيد. گاهي اوقات، ديگر ارائه دهندگان سرويسهاي فوريتهاي پزشكي يا نيروهاي انتظامي شايد موفقيت بيشتري در زمينه متقاعد كردن مصدوم در مورد نياز به دريافت اقدامات امدادي داشته باشند.
|
Copyright © 2004 The IRAN Red Crescent. All Rights Reserved . |